Każdy ma swoją "naturę", z którą współgra nasza natura. Każdy człowiek wskaże na coś innego pytany o ulubione barwy. To barwy naszego dzieciństwa, ulubionej pory roku, czy najlepszego ubrania. Zimne czy ciepłe, jasne czy ciemniejsze - kojarzą się nam z przyjemnymi chwilami w życiu, świadczą o naszym stylu, czy cechach charakteru. Dzięki użyciu ulubionych barw, również nasze mieszkania nabierają wyjątkowego kolorytu i indywidualnego charakteru, stając się miejscem dużo bliższym i bardziej przyjaznym dla całej rodziny - miejscem, do którego chętnie się wraca, niezależnie od zmieniających się pór roku. Ważne, więc by dom był najbliższy tym naszym upodobaniom kolorystycznym, bo wtedy będzie nasz. W projekcie, zatem szukajmy nie modnych i uniwersalnych rozwiązań, a własnych. Pamiętając o wielu użytkownikach domu, których potrzeby kolorystyczne nie muszą godzić się z upodobaniami osoby w domu dominującej...

Na początek - kilka uwag ogólnych.

- Rozwiązania monochromatyczne (oparte na odcieniach 1 koloru) są "bezpieczne", ale nudne i nieprzyjazne. Prawdziwe projektowanie kolorów to umiejętność zgrania szerszej palety barw.
- Użycie silnego koloru (zdecydowanej barwy) potrafi uczynić wnętrze ciekawym i nowoczesnym.
- Przy komponowaniu barw do wnętrz trzeba mieć na uwadze rodzaj pomieszczenia, jego wielkość oraz rodzaj oświetlenia.
- Ciemne kolory pomniejszają wrażenie przestrzeni, świetliste zaś ją powiększają.
- Przez stosowanie zależności między kolorami, podłogi, sufitu, ścian, a dodatkowo wzorów i podziałów, można uzyskać wrażenie zmiany proporcji wnętrza. (Można poprawić wygląd wnętrza, ale skupiając się tylko na zestawie kolorów bez odniesienia do konkretnego pomieszczenia, można też uzyskać zły efekt.)
- Nadmiernie jasne pomieszczenie, z dużą ilością bieli może stać się nieprzyjazne i źle wpływać na Twoje samopoczucie.
- Ściany w kolorach ciepłych (pochodzące od czerwonego, pomarańczowego) są przytulne, lecz "zmniejszają" pomieszczenie. Kolory zimne (pochodzące od niebieskiego) powiększają pomieszczenie optycznie.
- Ciemne barwy ścian ładnie wyglądają w pomieszczeniu, dobrze podkreślając inne elementy wyposażenia wnętrz np.: obrazy, meble. Dobrze stosować je we wnętrzach, w których przebywa się głównie wieczorem, bo dają nastrój spokoju i wyciszenia (choć nie zalecalibyśmy ich do sypialni).
- Kolor wraz z ruchem słońca zmienia się nieustannie, a jeszcze inaczej wygląda w świetle sztucznym i to zależnie ile akurat świateł zapalimy. Ważne jednak by przy projektowaniu przewidzieć dwa podstawowe stany: światło dzienne i światło sztuczne. W oświetleniu sztucznym barwy chłodne wydadzą się jaśniejsze, a w sztucznym ściemnią się. Światło sztuczne rozjaśni barwy pochodzące od żółci.
- Światło dzienne daje lepsze rozpoznawanie i rozróżnianie niuansów barw (ważne by przy zakupach oglądać w świetle dziennym to, co ma dla nas duże znaczenie kolorystyczne).
- W dużych powierzchniach kolory nabierają intensywności ( tu szczególna uwaga! przy oglądaniu małych próbek kolorów, na ścianie kolor może wydać sie zbyt intensywny).
- Światło odbija się od kolorów i zabarwia otoczenie. Pozwala to na wpasowanie się we wnętrzu przedmiotów i o trochę odmiennej barwie, ale może też "psuć" kolor otoczenia.

Dobór kolorów we wnętrzu jest niezwykle istotnym etapem kreowania jego charakteru. Za pomocą odpowiednich barw można optycznie modyfikować proporcje wnętrza, ukrywać jego mankamenty, wyznaczać strefy funkcjonalne. Kolory, które nas otaczają, w znaczący sposób wpływają na naszą psychikę, dlatego warto zastanowić się nad ich odpowiednim wyborem.

Decydującymi czynnikami powinny być:
- oświetlenie pomieszczenia (ilość okien),
- wymiary i proporcje wnętrza,
- przeznaczenie wnętrza,
- nasze osobiste preferencje,
- kolorystyka mebli, dywanów, dodatków.

Pastelowo czy intensywnie?

Intensywne, nasycone kolory ciekawie prezentują się we wnętrzach, jednak łatwo o przesadę, dlatego wskazany jest umiar i dopasowanie intensywności koloru do rozmiarów i przeznaczenia wnętrza. Pomalowanie pomieszczenia na zbyt jasny kolor jest mniej szkodliwe niż użycie zbyt intensywnego, nasyconego koloru. Kolory pastelowe są "bezpieczniejsze" - są mniej męczące dla oczu i znacznie dłużej mogą być "eksploatowane" - nie opatrzą się szybko. Przy tego typu ścianach łatwiej jest także co jakiś czas dokonywać zmian w pomieszczeniu - do kolorów pastelowych łatwiej dobierać zasłony lub inne elementy wyposażenia. Nawet kolory uważane za trudne do zastosowania we wnętrzach (czyli zimne błękity i zielenie), w pastelowych odcieniach są łagodniejsze i mniej uciążliwe - kolory te dobrze jest połączyć z białym - kolorem zupełnie neutralnym i przez to stanowiącym doskonałe tło dla innych barw. Ponadto warto pamiętać, że w pomieszczeniach oprócz kolorów ścian jest cała masa innych barw mających wpływ na kolorystykę wnętrza. Wielość dodatków o ciekawych formach lub intensywnych kolorach warto zestawić z delikatnym kolorem ścian, aby uniknąć efektu przeładowania.

Jak powiększać?

Generalna zasada jest prosta - jasne kolory sprawiają, że przestrzeń wydaje się większa. Jeśli zestawimy dwa kwadraty: czarny i biały, zawsze biały odczytamy, jako większy. Tę właściwość można doskonale wykorzystywać w przypadku, gdy nie zadowalają nas proporcje wnętrza. Przede wszystkim w małych pomieszczeniach trzeba unikać ciemnych barw, które dodatkowo je pomniejszą i stworzą wrażenie przytłoczenia. Połączenie ciemnej podłogi i ciemnego sufitu optycznie poszerza i obniża pomieszczenie. W zbyt długim i wąskim pomieszczeniu należy zastosować ciemny kolor na krótszych ścianach. Jeśli pomieszczenie jest zbyt małe, poszerzymy je, stosując jasny kolor na ścianach i suficie. Jasna podłoga, jasna ściana tylna, ciemne ściany boczne i ciemny sufit wywołują wrażenie tunelu. Pomalowanie wszystkich powierzchni na ten sam ciemny kolor powoduje pozorną utratę kształtu przez pomieszczenie.

Nie bój się koloru.

W dobrych czasopismach wnętrzarskich i programach poświęconych urządzaniu wnętrz, coraz częściej pojawiają się śmiałe zestawienia kolorystyczne i to nie tylko w sferze dodatków. Ściany malowane na intensywne kolory, kontrasty, interesujące przejścia, barwy wydzielające poszczególne strefy. Równolegle na naszym rynku pojawił się ogromny wybór farb, we wszystkich kolorach i odcieniach - zarówno gotowych jak i z mieszalnika. Czy to ośmiela w kolorystycznych wyborach? Wystarczy wieczorem spojrzeć w oświetlone okna, by przekonać się, że nie. W polskich mieszkaniach nadal królują "bezpieczne", a przez to nijakie, rozbielone żółcie, beże, seledyny i łososie, uzyskiwane jak za czasów rynkowych niedoborów przy pomocy dużego wiaderka białej farby i rozmieszanego w niej pigmentu. Boimy się nietrafionych eksperymentów z kolorami, panuje też przekonanie, że intensywne, nasycone barwy "szybciej się nudzą". Niestety nie bez znaczenia jest fakt, iż większość polskich mieszkań podzielona jest na niewielkie pomieszczenia, które bardzo trudno jest ciekawie pomalować, nie pomniejszając ich optycznie.

Ściana z charakterem.

Nie znaczy to jednak, że jesteśmy skazani na "budyniowe" barwy. Istnieje wiele możliwości użycia na ścianach kolorów, które nie tylko ożywią wnętrze i dodadzą mu energii, ale też uporządkują poszczególne strefy w wielofunkcyjnych pokojach, podkreślą najbardziej dekoracyjne elementy czy powiążą kolorystycznie meble i dodatki. Ściana nie musi być jedynie tłem - może sama stanowić ozdobę i mocny akcent w pomieszczeniu.Do ciekawych i modnych ostatnio pomysłów należy malowanie jednej ze ścian na intensywny, mocny kolor (ciemna czerwień, fiolet, zieleń, czekolada etc.), przy pozostawieniu pozostałych w barwie neutralnej.Interesujący efekt daje także pomalowanie pomieszczenia barwami chłodnymi zamiast królujących w polskich domach ciepłych i "przytulnych". A więc zamiast ciepłego beżu - beż porcelanowy lub kawa z mlekiem, zamiast żółci - chłodny odcień złamanej bieli, zamiast łososia - fiolet etc.

Ciemny nie pomniejsza?

Należy pamiętać, że chłodne barwy nawet w nieco ciemniejszych odcieniach nie pomniejszają optycznie wnętrza. Oczywiście należy pamiętać o doborze koloru ścian do mebli i dodatków, jakie chcemy pozostawić w pomieszczeniu. Koniecznie należy też dokładnie przemyśleć (a w miarę możliwości rozrysować, na przykład w komputerze) przyszły wygląd wnętrza, zastanowić się, co chcemy podkreślić, co ukryć i jaki wywołać klimat. Nie bójmy się eksperymentów kolorystycznych nawet, jeśli do tej pory zawsze trzymaliśmy się sprawdzonych i bezpiecznych barw. Malowanie należy obecnie do najłatwiejszych i najtańszych sposobów na dokonanie zmian w mieszkaniu, dlatego podejmując zabawę kolorem na własnych ścianach, nie ryzykujemy zbyt wiele.

KOLORY - SYMBOLIKA, ZNACZENIE, ZASTOSOWANIE.

Biały to kolor księżyca, a w Indiach, Chinach i Cesarstwie Rzymskim to także kolor śmierci. Biel bywa kojarzona z nieobecnością, brakiem i poczuciem straty. Jej nadużywanie może doprowadzić do wyizolowania. Od XV wieku zaczęto używać białej flagi, jako znaku informującego o chęci dobrowolnego poddania się. Biel kojarzy się również z czystością i niewinnością. Jest symbolem wszystkiego, co piękne wyniosłe i proste. Chętnie jest używana, jako kolor sukni panny młodej, choć dzisiaj na ten wybór wpływa również moda. Białe kwiaty wyrażają czyste duchowe przeżycia, mogą być symbolem platonicznej miłości.

Biel w wielu domach jest kolorem dominującym przez zupełny przypadek, albo w wyniku kompromisu między gustem domowników, a ich możliwościami finansowymi. Malowane na biało ściany, biała stolarka drzwiowa i okienna, biały sprzęt AGD oraz wiele innych dodatków często bywają konsekwencją niskobudżetowego wyposażania wnętrza przez developera. Wprowadzając się do takiego wnętrza zaczynamy mieszkać w stopniowo żółknącej bieli "developerskich ścian". Z czasem biel coraz bardziej nam się nudzi i sięgamy po kolor (nie zawsze trafiony), gdy tylko poprawia się nam sytuacja finansowa bądź przy okazji pierwszego większego remontu. Tymczasem przemyślany i starannie wyeksponowany kolor biały może być niezwykle dekoracyjny zarówno na ścianach jak i w elementach wykończenia wnętrz.

Śnieżnobiałe, złamane szarością, off-white (czyli krewniacy bieli - biel rzadko bywa tylko "biała" i ma wiele odcieni) czy w kolorze kości słoniowej, białe ściany mogą stanowić wspaniałe tło. Idealnie komponują się z coraz modniejszą ciemną podłogą, wysokimi listwami przypodłogowymi i ozdobną stolarką. Świetnie nadają się do pomieszczeń z dużą ilością kwiatów doniczkowych - biel ścian uwypukla żywość zieleni, a jednocześnie spaja wizualnie nawet rozstawione chaotycznie kwiaty.
Białe lub prawie białe ściany to dobry pomysł przy wyrazistych, ciemnych i ciężkich meblach - zarówno kolonialnych jak i tradycyjnych. Pasują także do rattanu oraz dużej ilości tkanin. Nie bez znaczenia jest fakt, że neutralna biel pozwala na szybką i całkowitą zmianę klimatu wnętrza jedynie przez wymianę dodatków.

Podstawowe wady białych ścian to szybsze brudzenie oraz żółknięcie. Obie można zniwelować stosując odpowiednie gruntowanie przed malowaniem i farby wysokiej jakości, odporne na mycie i szorowanie. Miejscem malowanym na biało pozostają sufity. Barwa ta optycznie podnosi i rozszerza wnętrze, co ma niebagatelne znaczenie w większości mieszkań, w których wysokość nie przekracza 3 metrów.
Biel razem z szarością jest wygodnym i bezpiecznym tłem do tworzenia aranżacji kolorystycznych we wnętrzu. Przyjmuje delikatny odcień pod wpływem działającego światła, ulegając jednocześnie wpływowi kolorów z nią sąsiadujących. Pomieszczenia pomalowane na biało wydają się optycznie większe, ponieważ kolor ten odbija światło. Osoby ceniące oryginalność i pozytywnie nastawione do świata chętnie wybierają zestawienia bieli z czernią - szachownicę, pasy, zebrę itp. Takie rozwiązania mają zastosowanie szczególnie w łazienkach.

Choć może wydawać się to dziwne - biel, pod paroma względami, ma podobne oddziaływanie jak czerń. Wydawałoby się, iż kolory tak skrajnie przeciwstawne powinny mieć również zupełnie odmienne oddziaływanie, a jednak - biała przestrzeń jest równie przerażająca i izolująca jak czarna. Oba kolory oznaczają często pustkę i nicość.
Oczywiście w wielu kulturach kolor biały symbolizuje czystość i niewinność - stąd taki właśnie kolor sukienek panien szykujących się do zamążpójścia, (choć dla większości osób jest to kolor mało twarzowy), jak również kolor sal szpitalnych, mających kojarzyć się ze sterylnością (a w rzeczywistości działający na pacjentów przygnębiająco). Jednak już w Indiach i Chinach jest to kolor pogrzebowy, podobnie jak w kulturze chrześcijańskiej czerń.
We wnętrzach biel wygląda urzędowo i oficjalnie albo wręcz "szpitalnie" i nieprzyjemnie - można złagodzić ten efekt dając biel o ciepłym odcieniu (żółtym, różowym, łososiowym, pomarańczowym). Czysta biel sterylna lub o niebieskawym odcieniu dobrze wygląda na oknach a także na drzwiach lub w postaci drobnych elementów wyposażenia wnętrz dodanych dla kontrastu.

Jest symbolem światła, jasności i słońca. W kulturze Wschodu oznacza światło i majestat, w żydowskiej był barwą baldachimu ślubnego, a u Rzymian - barwą welonu i obuwia panny młodej. Żółć pierwotnie symbolizująca rozkosz miłosną, stała się kolorem zarówno wesela, jak i nierządu (była barwą prostytutek). Kilka wieków temu we Francji kolorem tym naznaczano mieszkanie osoby skazanej za cudzołóstwo. Do dziś w tym kraju istnieje przysłowie o zdradzonych mężach: "jego żona zrobiła go na żółto od stop do głów". Kolorem tym naznaczono także dłużników. Ci, którzy nie spłacali swoich zobowiązań - musieli nosić żółta tarczę. Żółta flaga była sygnałem choroby zakaźnej na statku. Określenie "żółte związki" ma znaczenie pejoratywne: oznacza związki niepewne, może nawet zdradzieckie.

Jako drugi kolor po białym najlepiej odbija światło. Kojarzy się z dążeniem do szczęścia i radości. W zależności od stopnia nasycenia kojarzy się ze słoneczną wiosną lub upalnym latem. Im intensywniejszy i cieplejszy odcień żółci tym bardziej ma on działanie rozweselające, przynoszące radość, wprawiające w pogodny nastrój. Wszelkie odcienie żółci w pomieszczeniach wywołują bardzo pozytywne reakcje u osób w nich przebywających a pastelowe odcienie doskonale sprzyjają odpoczynkowi.

Żółty sprawia, że w jego otoczeniu człowiek czuje się znakomicie. Związany jest z ludzkim intelektem i odpowiada za wyrażaniem myśli, pomaga w podejmowaniu decyzji, podnosi na duchu, sprawia, że ludzie czują się szczęśliwsi. Sprzyja dobrej organizacji, dodaje pewności siebie. Żółty to kolor słońca, daje dużo dobrej energii, rozświetla każde wnętrze, niesie ze sobą radosne i pozytywne nastawienie do życia. Kojarzy się z nauką, stymuluje mózg, oczyszcza umysł i pomaga podejmować decyzje, dlatego jest kolorem odpowiednim w miejscach przeznaczonych do nauki. W związku z tym wskazany jest w pokojach dla dzieci i młodzieży a także osób aktywnych umysłowo. Sprzyja także dobrej organizacji pracy oraz podejmowaniu decyzji.

Kolor ten wywołuje złudzenia optyczne: żółte wnętrze zawsze wydaje się większe niż np. niebieskie. Zastosowanie delikatnej żółci we wnętrzu kuchni uprzyjemnia przygotowywanie posiłków, oddalając nudę i poczucie zmęczenia. Pamiętać należy także, że żółć dobrze łączy się z innymi kolorami (pięknie komponuje się w pomieszczeniu z elementami zielonego czy niebieskiego) pamiętajmy jednak, aby odcienie kolorów łączonych były jak najbardziej zbliżone do siebie, np. mocny jaskrawy żółty łączymy z mocnym nasyconym zielonym o tym samym natężeniu barwy i odwrotnie pastelowy, chłodny żółty z pastelowym chłodnym zielonym. Oczywiście bywają też takie połączenia, które opierają się na kontrastach, czyli np. pastelowy żółty jako tło i intensywne czerwone dodatki, jest to rozwiązanie dla osób ceniących odważne rozwiązania.

Kolor żółty we wnętrzach jak również noszony w postaci odzieży lub dodatków do garderoby wpływa na dobre zapamiętywanie, jasność i trafność sądów. Żółty jest także kolorem, który dodaje pewności siebie i sprawia, że wzrasta wiara we własne siły i możliwości. Staje się wtedy pomocny przy leczeniu depresji i dobrze działa na osoby o usposobieniu melancholijnym (ciepłe, mocne odcienie tej barwy).
Uwaga! Żółty nie jest wskazany dla ludzi drażliwych, nerwowych, nadpobudliwych gdyż uwypukla jeszcze te właśnie cechy charakteru. Najlepiej jeśli żółty ma czysty, pełen światła odcień, kolory "brudne" czy zgaszone zwiększają krytycyzm, a odcienie żółtozielone pozwalają na ujawnienie się drobnych zawiści i zazdrości.

Jest symbolem ognia, słońca i ciepła. Kojarzony jest często z wyrażaniem ruchu. Jest kolorem wielu tancerzy. Posiada zarówno pobudzające działanie koloru czerwonego, jak i stymulujące umysł działanie żółtego. Utożsamiany jest z energią i ciepłem. Kolor ten lubią osoby blisko związane z energią ziemi. Barwa ta daje poczucie ciepła i wygody. W snach jest znakiem ostrzeżenia przed nadchodzącym zagrożeniem. Współcześnie kolor pomarańczowy posiada swoje miejsce w systemie kodów, znajduje się między czerwienią i zielenią, czego przykładem jest sygnalizacja miejska.

Kolor pomarańczowy jest połączeniem czerwieni i żółtego, nie trudno więc zgadnąć, iż łączy w sobie cechy oddziaływania tych dwóch barw. Ma więc stymulujące umysłowo działanie żółtego jak i aktywizujące czerwonego. Im większa zawartość żółtego, tym większe są właściwości ożywiające tego koloru. Podobnie jak żółty, pomarańczowy sprzyja niezależności myśli, wyzwoleniu potencjału twórczego, uwolnieniu od negatywnych myśli i stanów depresyjnych (działa jednak silniej ze względu na większą intensywność barwy i nasycenie jej czerwienią). Pomarańczowy podobnie jak czerwień postawi cię na nogi, gdy czujesz zmęczenie i senność (z tego względu nie nadaje się do sypialni ani miejsc wypoczynku). Oranżowy doskonały jest także wtedy, gdy potrzebujemy coś zdziałać twórczo, potrzeba nam wsparcia dla stymulacji naszej kreatywności. Kolor ten pobudza również zdolności praktyczne, pomoże ludziom chaotycznym i nieuporządkowanym, sprzyja bowiem koncentracji na drobiazgach, pobudza i dodaje energii.

Pomarańczowy jest kolorem pozytywnym ale czasami kojarzy się z zazdrością. Wpływa na uwolnienie się od złych emocji, potrafi pobudzić umysł do działania. Jest środkiem antydepresyjnym, przywracającym chęć do życia, niesie ze sobą uśmiech i radość. Kolor ten wpływa na system trawienny, dlatego wskazany jest w pomieszczeniu, w którym przygotowuje się i spożywa posiłki. Jest idealną barwą do kuchni i jadalni, a także restauracji, w których wywołanie wzrostu apetytu u klienta jest jak najbardziej wskazane. Można zastosować go również do pokoju dziecinnego, jeżeli dziecko jest apatyczne lub jest niejadkiem.

Kolor ten daje poczucie ciepła i wygody, różne jego odcienie dobrze komponują się z innymi kolorami np. z niebieskim i czerwonym. Ciekawym i oryginalnym zestawieniem jest połączenie pomarańczu z szarością. Uwaga! Pomarańczowy jest niekorzystny dla osób chorych (może pogarszać samopoczucie), a także dla sfrustrowanych oraz osób, które mają nadmiernie rozbudowaną zazdrość, jako cechę charakteru (kolor ten uwypukla ją jeszcze bardziej).

We wnętrzach czysty, bardzo nasycony oranż jest trudny do zastosowania (po dłuższym czasie działa drażniąco, jeśli zastosowany został na większych płaszczyznach), natomiast idealnie sprawdza się w postaci dodatków - wazonów, kwiatów, bibelotów, kap, firan, serwet, jako akcent we wzorze dywanów, tapet, itp. Łatwiejsze do przystosowania na większych powierzchniach są łagodniejsze wersje tego koloru, takie jak: brzoskwiniowy, morelowy, bursztynowy czy łososiowy lub miodowy.

Kolor ten jest symbolem ciała ludzkiego, energii, zapału, miłości i odwagi. Często kojarzony jest z życiem, płodnością i stanem królewskim. W średniowieczu był też kolorem amuletu zdrowia - odzieży w tym kolorze używano, jako ochrony przeciwko ospie i odrze. Wierzono, że ma moc obrony przed demonami i innymi niebezpieczeństwami. W tym okresie w wielu miastach malowano na czerwono więzienia i miejsca wymierzania sprawiedliwości. Czerwone wieże były miejscem, gdzie płacono różnego rodzaju podatki i egzekwowano inne należności. Dla tych, którzy ich nie uiszczali kara była sroga, a wymierzający ją kat był ubrany w czerwony strój. Mimo tego czerwień od zawsze kojarzona jest też z miłością, której najbardziej rozpowszechnionym symbolem stała się czerwona róża. Człowiekowi myślącemu o czerwieni zwykle robi się ciepło, staje się pobudzony seksualnie, zaczyna myśleć o ukochanej osobie. Współcześnie czerwień funkcjonuje także, jako znak ostrzegający przed niebezpieczeństwem (np. drogowy znak stop).

Czerwień ma właściwości ogniste, zawsze kojarzy się ją z życiem i motywacją, wpływa na pobudzenie pozytywnego myślenia, natomiast jej nadmiar powoduje gniew. Czerwony pobudza psychikę, wzmaga funkcje życiowe, poprawia apetyt, podnosi ciśnienie krwi, wprowadza w dobry nastrój. Kolor czerwony jest silnym impulsem, jego pojawienie się, w jakiekolwiek sytuacji, wpływa na ludzi mobilizująco, powoduje, że czują się pewniej i bardziej zdecydowanie. Potrafi sprawić ciepłe i przytulne wrażenie, czasami również przeciwdziała melancholii. We wnętrzu może również wywołać agresję lub złość, dlatego nie jest polecany do pomieszczeń biurowych, naukowych itp.

Siła oddziaływania tego koloru jest wielka, i potrafi wywołać różne nastroje. Ich rodzaj zależy od samopoczucia człowieka - gdy jest przygnębiony to kolor ten wpłynie na niego destrukcyjnie, natomiast jeśli w danym momencie odczuwa olbrzymią chęć działania, kolor ten wzmocni jego potencjał. Czerwień nadaje się do wielu pomieszczeń, ale eksperci nie zalecają malowania całych pomieszczeń na czerwono, bo w takim wnętrzu byłoby bardzo trudno wytrzymać. Również nie jest wskazana jako jedyny dominujący kolor. Czerwona dekoracja jest odpowiednia do korytarzy, kuchni i pokojów zabaw, a także do chłodnych pomieszczeń. Również, jako barwa pobudzająca funkcje życiowe jest chętnie stosowany w jadalniach czy restauracjach, jako wzmagający apetyt - szczególnie w kulturach wschodu. Jego dynamikę warto wykorzystać w pokojach przeznaczonych do ćwiczeń fizycznych, może być też stosowany w przedpokojach i na klatkach schodowych.

Jest kolorem, który ma w sobie dużą siłę i energię. Potrafi dobrze zmobilizować w momentach gdy potrzebny jest zapał do walki (tak psychicznej jak i fizycznej), nie na darmo przecież całe armie wojowników na przestrzeni historii odziewały się w czerwone stroje, dodatki, pióropusze czy malowały na twarzach czerwone symbole. Można także dodać, iż w przyrodzie kolor czerwony jest kolorem odstraszającym wroga, informującym o zagrożeniu.

Czerwień pomaga odnieść sukces i zrealizować plany. Jaskrawa ostra czerwień (tzw. strażacka) podobnie jak żywy, czysty oranż jest barwą zalecaną bardziej w doborze mniejszych elementów wyposażenia wnętrz (bibeloty, serwety, kapy, lampy firany i zasłony, a także we wzorach na tkaninach i dywanach). Łatwiej natomiast jest wkomponować we wnętrze niektóre odmiany czerwieni (np. czerwień wina, jabłka malinówki, burgund, ceglasty, terakotę, etc.) - wszystko jednak zależy od indywidualnych upodobań i wyczucia kolorystyki. Uwaga! Według medycyny chińskiej wnętrze, w którym jest przewaga czerwonego może pogłębiać takie przypadłości jak: nadciśnienie tętnicze, gorączkę, wysypkę. Należy także pamiętać, iż czerwony jest kolorem pobudzającym erotycznie, wpływającym na libido, co od tysiącleci wiedzą wszystkie kobiety malujące usta i paznokcie na czerwono...

Jest symbolem autorytetu, godności i wyniosłości. W chrześcijaństwie oznacza męczeństwo, posłuszeństwo, podanie się, prawdę i cierpienie. Fiolet szat liturgicznych, który w średniowiecznych wizerunkach jest także barwą płaszcza Chrystusa, wiąże się ze skruchą i pokutą. Jest symbolem Adwentu, Wielkiego Postu, Środy Popielcowej i Wielkiego Tygodnia. W Nadrenii koloru fioletowego używano dla zaznaczenia kończącej się żałoby: suknie żałobne były czarne i ciemne na początku, jaśniejsze i fioletowe na końcu okresu żałobnego. Dobrze urodzonych chowano w fioletowych szatach, co miało symbolizować szacunek wobec zmarłego i być jednocześnie ofiarą dla tamtego świata. Fiolet przez wiele wieków kojarzył się z zamożnością, koszt uzyskiwania tego barwnika do farbowania tkanin i przędzy był bardzo wysoki. Szaty fioletowe oznaczały przynależność do społecznych elit - nosili je biskupi i szlachta. Do dziś jest to kolor oznaczający dostojeństwo. W przeszłości często fioletową tkaniną okrywano niemowlęta co miało im zapewnić dostatnie życie. Barwa ta była też kojarzona z miłością: parzono napoje o kolorze fioletowym, służące zauroczeniu ukochanej osoby.

Kolor fioletowy łączy pobudzającą czerwień i uspokajający niebieski jest więc kolorem niejednoznacznym. Jednakże odwrotnie niż w przypadku pomarańczowego, fiolet nie ma oddziaływania tych dwóch barw - wykształcił bowiem indywidualne, adekwatne dla siebie oddziaływanie. Ma silny wpływ na psychikę działa uspokajająco na osoby cierpiące na zaburzenia nerwowe i psychiczne, pomaga przezwyciężyć lęki i fobie. Wykorzystywany jest w leczeniu psychiatrycznym w celu uspokojenia pacjentów cierpiących na zaburzenia psychiczne i nerwowe. Przywraca równowagę, jest silnym orężem w walce z obsesjami i lękami.

Warto też wiedzieć, iż w niektórych kulturach na przestrzeni dziejów, fiolet uważany był za kolor mistyczny, dzięki któremu można się połączyć z wielką energią kosmiczną lub też duchami czy bóstwami. Wiadomo także, iż kolor ten pobudza zdolności artystyczne (jest więc dobry dla twórców i artystów różnego autoramentu). We wnętrzach mocny, ciemny fiolet lepiej wygląda w dodatkach, zwłaszcza w połączeniu z żółtym lub złotym ( w połączeniu z tym ostatnim stosuje się najczęściej we wnętrzach o specyficznym, często uroczystym charakterze). Bardzo ciekawie i elegancko wyglądają też połączenia fioletu z szarym i srebrnym, jednak takie połączenia mogą mieć jeszcze silniejszy wpływ na psychikę więc należy je stosować ostrożnie.

Bardzo przyjemne natomiast są pastelowe wersje tego koloru, które znakomicie nadają się do urządzania sypialni np. z kremowym albo marcepanowym z małymi dodatkami w kolorze gorzkiej czekolady. Nadaje się idealnie do pomieszczeń, w których odpoczywa się i medytuje. W jasnej wersji używany jest również, jako kolor korytarzy i poczekalni w przychodniach lekarskich. Fiolet wpływa na ludzi pozytywnie, ale powinien być stosowany jedynie, jako dodatek kolorystyczny - użyty w dużej ilości może powodować nadmierne uspokojenie.

Jest symbolem nieba, siedziby bogów, wiary. U starożytnych Egipcjan był kolorem prawdy i nieśmiertelności. Niebiesko - fioletowa szata kapłanów i królów Izraela wyrażała związek z wolą Najwyższego. Płaszcz o takiej barwie używany był często do przedstawiania istot boskich, kojarzył się z ich opieką i ochroną. Od najdawniejszych czasów niebieski łączono z wiatrem i wodą. Błękit jako barwa pogodnego nieba czy wody uchodził za kolor chłodny, niematerialny, fantastyczny. W przeszłości niebieski kojarzony był też negatywnie: duży lęk w społeczeństwie wzbudzał "niebieski dym", będący symbolem chorób i złych wróżb. Sądzono, że łatwość, z jaką przemieszcza się na wietrze, jest największym zagrożeniem dla ludzi. Dziś niebieski symbolizuje duchowość i bogactwo życia wewnętrznego.

Wycisza i zwalnia funkcje życiowe, zaspokaja psychiczną potrzebę wyciszenia, sprzyja indywidualizmowi i niezależności. Może mieć pozytywny wpływ na osoby zestresowane, ale również wprowadzać nastrój melancholii i przygnębienia. Błękity wpływają uspokajająco, nastrajając do zadumy. Niekiedy, w zimnym świetle, wywołują negatywne odczucia, chłodu, wyobcowania, czasami melancholii. Odpowiednie zastosowanie koloru niebieskiego pozwala optycznie powiększyć przestrzeń.

Niebieski jest kolorem chłodnym, uspokajającym. Powoduje, że ludzie lepiej śpią. Jasne, gołębie odcienie niebieskiego dobrze nadają się do sypialni gdyż pomagają na bezsenność, natomiast niewskazany jest w jadalni. Jest balsamem dla duszy, łagodzi napięcia nerwowe w sytuacjach stresowych. Zwiększa wrażliwość, powoduje optymistyczne nastawienie, przez co ułatwia nawiązywanie nowych kontaktów i znajomości. Do zastosowania wewnątrz pomieszczeń najbardziej wskazane są jego jasne odcienie, Intensywniejsze odcienie mogą być stosowane w pokojach przeznaczonych do pracy umysłowej bo potrafią pobudzić umysł do twórczego działania. Natomiast ciemno niebieskie barwy mogą działać przygnębiająco i depresyjnie.

Kolor ten wzmaga odczucie chłodu, ale dla uzyskania równowagi kolorystycznej powinny znaleźć się w nim dodatki w kolorze pomarańczowym lub jasnożółtym. Błękit idealnie nadaje się do miejsc związanych z czystością i higieną (np. łazienka). Czysty, jasny niebieski ma także działanie odświeżające i oczyszczające - np. bluzka w tym kolorze może odświeżyć optycznie twarz po nieprzespanej nocy, efekt ten znany jest również producentom wód mineralnych, którzy najczęściej pakują swój wyrób w przezroczyste błękitne butelki. Uwaga żaden odcień niebieskiego nie jest polecany osobom mającym skłonności depresyjne lub samotnicze.

Jest symbolem przyrody i życia. Zieleń z motywem kwiatów była strojem weselnym panien jerozolimskich, dawała im nadzieję płodności i szczęścia małżeńskiego. W starożytnej Grecji zielony był symbolem bogini miłości Wenus. Kolor stosowano też w przedmiotach obrzędowych i symbolizował on radość życia. Od średniowiecza zieleń uważana była za kolor stroju lekarskiego. W chrześcijaństwie zieleń to kolor liturgiczny noszony w dzień powszedni, wyraz nadziei i zbawienia. W snach symbolizuje nadejście pozytywnych chwil i dobrych wiadomości. Zieleń jest barwą neutralną, pośrednią między ciepłą i zimną. Kolor ten stał się również barwą wielu mundurów i dziś kojarzy się z militariami. Jako kolor doskonale maskujący zyskał sobie upodobanie myśliwych. Współcześnie zielony listek oznacza związek z ekologią, a umieszczony na samochodzie - początkującego kierowcę. Zielone światło w sygnalizacji ulicznej jest zezwoleniem na przejazd. Czasami mówi się "daje ci zielone światło", co oznacza przyzwolenie na jakieś działanie. Zieleń zawsze kojarzona była pozytywnie.

Posiada ogromną ilość odcieni, może mieć ciepłą lub chłodną temperaturę, w zależności od nasycenia żółci i błękitu (kolorów składowych zieleni). Chłodne odcienie wpływają kojąco i relaksują, nadając się doskonale do łazienek i pomieszczeń terapeutycznych, ciepłe są odpowiednie do ogrodów zimowych, na klatkach schodowych, w pokojach wypoczynkowych i przedpokojach. Zaspokaja psychiczną potrzebę samorealizacji, stateczności. Ma właściwości relaksujące i odprężające. Dlatego też zalecany jest w pokojach dzieci nadpobudliwych i w szpitalach gdzie ważne jest obniżenie poziomu stresu.

Zieleń koi rozhuśtane emocje, uspokaja i wprowadza w stan relaksu. Jej odbiór jest zawsze pozytywny: w naturalny sposób kojarzy się z przyrodą, która działa uzdrawiająco, powoduje przyjazne nastawienie do świata. Zieleń to kolor przyrody, otaczanie się tym odcieniem daje poczucie harmonii i spokoju. Zieleń pasuje idealnie do wnętrz, w których odpoczywa się i relaksuje. Kolor ten, podobnie jak żółty, powiększa optycznie wnętrze, daje równowagę energetyczną i zdrowie, ze względu na swoje wartości lecznicze i uspokajające powinien być stosowany we wnętrzach szpitalnych, w salach pooperacyjnych itp.

Prawie każdemu natychmiast kojarzy się z przyrodą i podobnie jak relaksujący jest wypoczynek na łonie przyrody tak i zastosowana we wnętrzach czysta zieleń daje komfort relaksu i rozleniwienia, przynosi wewnętrzną harmonię i spokój. Wpływa także dobrze na zdrowie, bowiem sprzyja sercu i układowi krążenia. Jest również kolorem dobrze wpływającym na zmęczone oczy. Warto zauważyć, że wiele warzyw i owoców ma barwę zieloną, która wskazuje na ich oczyszczające działanie. Niekorzystnie na psychikę mogą wpływać jedynie brudne odcienie zieleni takie jak: khaki czy oliwkowy, kojarzą się bowiem z zamieraniem przyrody przed zimą.

Jaskrawe, sztuczne odcienie zieleni, podobnie jak jaskrawe odcienie żółci, uwypuklają takie cechy charakteru jak: niezdrowa, poparta zawiścią chęć posiadania. Bardziej ożywiający i powodujący, iż wnętrze wydaje się pogodne i ciepłe jest odcień zielonych jabłek zmieszany z odrobiną bieli. Czyste odcienie zieleni zawsze optycznie powiększają pomieszczenie, w którym zostały użyte. Zarówno w pomieszczeniach jak i w ubiorze ciekawie wyglądają połączenia zieleni z pomarańczowym, są to jednak odważne połączenia i nie wszyscy dobrze się w nich czują.

Jest symbolem ziemi i natury, bardzo mocno związany z różnymi wierzeniami i mitami. Wskazuje na nasz związek z "Matką ziemią". Symbolizuje zdrowie, niezawodność i solidność. Bardzo często kojarzy się z ciepłem, poczuciem bezpieczeństwa i uczciwością. Natomiast w śnie symbolizuje nadejście smutku i apatii.

Brązowy to kolor ziemi, zapewnia człowiekowi stabilność i łagodzi brak poczucia bezpieczeństwa. Wiąże się ze skłonnością do skrywania własnych emocji, zamykania się w sobie w obawie przed innymi ludźmi i światem. Zwykle ludzie otoczeni brązowymi meblami, dywanami lub ubraniami czują się chronieni przed światem zewnętrznym. Brąz wnosi do domu poczucie stabilizacji, zatem jest to kolor odpowiedni dla osób, którym brakuje poczucia bezpieczeństwa.

Brązowy i jego odcienie - pożądane w każdym wnętrzu, jednak najmniej w sypialni. Pomimo, że bywa ciemny powoduje, iż wnętrze staje się bardziej przytulne. Jest dobrym tłem dla kolorowych mebli, dywanów i tkanin. Ściany w kolorze brązowym dają wyrafinowany efekt; można urozmaicić kompozycje błękitnym, pomarańczowym, czerwonym. Beże i brązy - naturalne kolory ziemi, suchych traw, kawy, dojrzałych zbóż, drewna - symbolizują wiele znanych "od zawsze" rzeczy, dają poczucie solidności i ciepła.

Brąz, jako jeden z kolorów ziemi na większość ludzi działa ochronnie i stabilizująco - daje poczucie bezpieczeństwa. Pamiętajmy jednak, iż brąz na dużych płaszczyznach, np. na ścianach wygląda nieprzyjemnie i przygnębiająco, jednak zastosowany na podłodze w postaci drewnianej klepki, paneli lub terakoty daje efekt przytulnego wnętrza. Generalnie we wnętrzach sprawdza się w postaci dodatków (najlepiej z naturalnych materiałów typu wiklina, drewno, wypalana barwiona na brązowo glina, etc.). Bardzo ładnie komponuje się z naturalnymi odcieniami zieleni a także z kremowym, kremowo żółtym, złotym, miedzianym. Połączenia z pomarańczowym i czerwonym są szczególnie polecane dla osób pragnących zwiększyć pewność siebie i podnieść poziom energii w organizmie.

Brązy ,beże, kolory ziemi dają poczucie ciepła i solidności. Pastelowe odcienie beżu mogą być wszechstronnie stosowane w każdym wnętrzu. Brąz jest najbardziej odpowiedni do gabinetów, natomiast nie nadaje się do sypialni. Zaspokaja potrzebę bezpieczeństwa oraz dążenie do wygody i przytulności. Nie lubią go osoby pochłonięte karierą zawodową, zaniedbujące potrzeby cielesne i duchowe.

Szary to symbol apatii, zmęczenia, braku siły i energii. Szarość ma raczej negatywne znaczenie, jest uważany za barwę zimy, śmierci, pokuty, rezygnacji, bezpłodności i rozpaczy. Jednakże może być także symbolem powagi oraz inteligencji - kiedy przyjdziemy na egzamin ubrani w szary kostium lub garnitur, jesteśmy postrzegani jako ludzie mądrzy, poważni i zdyscyplinowani.

Jako kolor neutralny stanowi doskonałe tło dla innych kolorów, a także dla wyeksponowania roślinności. Ciemne odcienie prowokują wyciszenie. Jaśniejsze szarości powodują wrażenie podobne do bieli, są jednak niezastąpione, gdy we wnętrzach znajdują się białe lub stalowe elementy wyposażenia. Wykorzystanie koloru szarego jest częste w nowoczesnych, minimalistycznych wnętrzach, wyposażonych w proste meble, w których panuje nastrój kontemplacji.

Szary wydobywa przedmioty o intensywnych barwach, jest dla nich doskonałym tłem. Doskonale współgra z aluminium i stalą. Sprawdza się zwłaszcza w łazienkach, w których zastosowano białe płytki; doskonale harmonizuje z chromem armatury łazienkowej.

Szary jest kolorem zawieszonym pomiędzy czarnym a białym. Kolor ten jest kolorem odbierającym energię, jest też kolorem ucieczki od świata zewnętrznego, apatii i stagnacji. Może być stosowany we wnętrzach jedynie z kolorami ciepłymi takimi jak pomarańczowy, żółty lub czerwony (wtedy następuje wyrównanie energetyczne wzajemnie oddziaływujących na siebie kolorów). W zestawieniu z kolorem niebieskim i niektórymi odcieniami fioletu może powodować chęć odosobnienia, a nawet stany depresyjne.

Kolor ten posiada bardzo różnorodną symbolikę w zależności od kraju , kultury ,czy też wierzenia. W starożytnym Egipcie czerń była kolorem bogini Izydy. Czarne koty były uważane w Egipcie za święte. Dla odmiany w Polsce czarny kot symbolizuje nieszczęście. Czerń jest barwą uznawaną za konserwatywną, elegancką i wyniosłą. W naszym kraju jest symbolem smutku, żałoby i zadumy. Czarny kolor pojawiający się w snach informuje o możliwości nadejścia przykrych sytuacji, przygnębienia lub depresji. Czerń jest również barwą luksusu i bogactwa, kojarzy się z dobrym smakiem i wyrafinowanym gustem.

Czerń jest kolorem dość trudnym do sklasyfikowania, nie można mówić o jej jednoznacznym, danym oddziaływaniu. Na jednych barwa ta działa inspirująco i pozytywnie, skupia bowiem w sobie potencjał innych barw, na innych negatywnie i przygnębiająco. Czerń jest kolorem osób biernych i pasywnych chroni przed zmianami, sprzyja także alienacji i odgradzaniu się od innych. We wnętrzach sprawdza się jedynie w małych przedmiotach, dodatkach, bibelotach. Niekiedy dobrze wygląda w postaci mebli jednak tylko przy odpowiednim skontrastowaniu innymi (wesołymi) kolorami.

Czerń zmniejsza optycznie pomieszczenia, użyta w nadmiarze może, więc stymulować odczucia przytłoczenia lub blokowania. Niewielkie płaszczyzny czerni podkreślają intensywność sąsiadującej barwy. Zestawienia dwukolorowe - czerni z bielą na różnych rodzajach płaszczyzn - pozwalają uzyskiwać ciekawe efekty graficzne w postaci zebry, "dalmatyńczyka", krowich łat. Czarno-białe rozwiązania sprawdzają się w łazienkach oraz w pokojach użytkowych. Czerń idealnie komponuje się z szarością.