Strefy elektryczne Usługi Remontowe

8. Co to są strefy elektryczne?

Strefy ochronne obowiązujące przy montażu urządzeń elektrycznych w łazienkach.

Wiele osób planując remont łazienki często samemu podejmuje się aranżacji zmian w usytuowaniu umywalki, wanny, brodzika, pralki czy oświetlenia. Dokonując takich zmian nie zdajemy sobie sprawy z tego, iż zmiany te wymuszają konieczność dokonania wymiany i dostosowania instalacji elektrycznej. Dobrze wykonana instalacja elektryczna w łazience ma nie tylko zapewnić użytkownikom wygodę, ale przede wszystkim bezpieczeństwo. Dlatego norma PN-IEC 60364 "Instalacje elektryczne w obiektach budowlanych" szczegółowo określa, jakie urządzenia elektryczne można zastosować w łazience i gdzie mogą być rozmieszczone. Nawet znając dokładnie treść tej normy nie powinniśmy podejmować się wykonywania tej modernizacji na własną rękę. Wszelkie prace związane z instalacją elektryczną powinna wykonywać osoba posiadająca odpowiednie uprawnienia!
Zgodnie z normą PN-IEC 60364 w łazienkach wyróżniamy cztery strefy ochronne. Strefy te stawiają przed urządzeniem elektrycznym określone warunki bezpieczeństwa, które urządzenie to musi spełnić aby możliwy był jego montaż w danej strefie.

Strefy elektryczne

strefa 0 - przestrzeń wewnątrz wanny lub brodzika (basenu natryskowego). Urządzenia zasilane napięciem do 12 V (np. golarki ręczne); sprzęt i osprzęt tam zainstalowany powinny mieć stopień szczelności obudowy nie mniejszy niż IPX7.
strefa I - przestrzeń nad wanną lub brodzikiem do wysokości 2,25 m od poziomu podłogi. Sprzęt i osprzęt powinny tam mieć stopień szczelności obudowy nie mniejszy niż IPX5, np. podgrzewacz prysznicowy IP25 pokryty metalową siatką (blachą) objętą miejscowymi połączeniami wyrównawczymi zainstalowany na stałe (gniazdo lub puszka połączeniowa w strefie 3), zabezpieczony wyłącznikiem ochronnym różnicowoprądowym 30 mA.
strefa II - przestrzeń o szerokości 0,6 m (od granicy strefy I) do wysokości 2,25 m od poziomu podłogi. Znajdujący się w tej strefie sprzęt i osprzęt powinny mieć stopień szczelności obudowy nie mniejszy niż IPX4, np. podgrzewacz wody IP24 zainstalowany na stałe (gniazdo lub puszka w strefie 3), oprawy oświetleniowe w II klasie ochronności (wyłącznik w strefie 3). To w pomieszczeniach prywatnych, natomiast w łazienkach publicznych stopień szczelności obudowy IP sprzętu i osprzętu elektroinstalacyjnego w 2 strefie musi wynosić nie mniej niż IPX5.
strefa III - przestrzeń o szerokości 2,4 m (od granicy strefy II) do wysokości 2,25 m od poziomu podłogi. Sprzęt i osprzęt w strefie 3 powinny mieć stopień szczelności obudowy nie mniejszy niż IPX1 (w strefie 3 w łazienkach publicznych minimum IPX5), np. podgrzewacz wody zainstalowany na stałe, pralka, grzejnik ścienny IP24, oprawy oświetleniowe w II klasie ochronności, wyłączniki oświetlenia, gniazda wtyczkowe z bolcem, IP44.

Stopnie ochrony obudów.

Stopnie ochrony obudów urządzeń elektrycznych są oznaczone kodem IP (z ang. International Protection Raiting czasami Ingress Protection Raiting) w następujący sposób: IP X0, IP 0X lub IP XX, gdzie:

IP (International Protection lub Ingress Protection) - oznaczenie literowe,
pierwsza charakterystyczna cyfra (cyfry od 0 do 6 lub litera X) - określa stopień ochrony przed przedostawaniem się obcych ciał stałych do wnętrza obudów urządzeń elektrycznych i dostępem do części pod napięciem lub części będących w ruchu,
druga charakterystyczna cyfra (cyfry od 0 do 8 lub litera X) - określa stopień ochrony przed przedostawaniem się wody do wnętrza obudów urządzeń elektrycznych.

Np. IP44 - takie oznaczenie dotyczy obudowy:
- pierwsza cyfra 4 - oznacza ochronę urządzenia przed przedostawanie ciał stałych o średnicy 1 mm i większej do wnętrza obudowy,
- druga cyfra 4 - oznacza ochronę urządzenia przed przedostawaniem się rozbryzgującej wody do wnętrza obudowy.

Stopnie ochrony obudów